юлишмоқ

фл. 1. Юлмоқ феълининг биргалик нисбати.

Болалар ёввойи ўтларни юлишди.

2. Бир-бири билан уришмоқ, бир-бирини юлмоқ, юмдаламоқ (аёллар ҳақида).

Икки кундош уйни холи топиб, тағин юлишманглар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бу гапни ғар ҳам кўтара олмас, тикка юлишар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

1. julısıw

2. urısıw, tóbelesiw, julqısıw