yuk

ot 1. Bir yerdan ikkinchi yerga koʻtarib, tashib borilishi lozim boʻlgan ogʻirlik.

Ogʻir yuk. Qoʻl yuki. Yuk ortmoq. Yukni tushirmoq. Yuki ogʻir eshak ildam yuradi. — Maqol

Teshaboy aravalarga yuk ortayotgan qarollarga mehmonxona ayvonidan qarab turgan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Boy shaharga bir oz yuk tushirgan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Kishini urintirib qoʻyadigan, tashvishga soladigan ortiqcha narsa; tash-vish, daxmaza.

— Baxtim qursin — uzoqqa choʻzilmadi, qaytaga ukam, singlim menga yuk boʻlib tushdi: har ikkalasini boqishim kerak, — dedi Gulsara. — M. Joʻra, Iztirob

Mohidilning boshida gʻalati oʻylar, fikrlar toʻlqin ura boshladi Bordi-yu, tuzalmasa-chi? Bu yerdagilarga ogʻir yuk boʻlib qolmasmikan tagʻin? — J. Abdullaxonov, Toʻfon

3. s. t. Qorindagi bola; homila.

Ertalab dod-u faryod bilan yukimdan boʻshadim \dedi Hoji xola]. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Hiqichoq xola allanima balo qilib, bolani tushirdi-yu, onaning boshiga yetdi. Maʼsuma yukidan ozod boʻlgach, oyogʻini sudrab, arang uyiga yetib keldi. — M. Osim, Tilsiz guvoh

4. Diniy eʼtiqodga koʻra, aziz-avliyolarni ranjitish tufayli yuz beradigan kasallik.

— Agarda! — dedi koʻz yoshi qilib Xoljon xola, — azizlar yuki bossa yo ajinalar chalib ketsa, gunohim sizning boʻyningizda. — Gʻayratiy, Dovdirash

Nimjon boʻlib qolgan bola qattiq isitmalab, yomon ahvolga tushgach, bola shaytonlabdi, unga yuk tushibdi, domlaga oʻqit, deb qoʻyishmaydi — Gazetadan