ёзғучи

от 1. эск. айн. Ёзувчи 1.

Унинг отидан талоқ хати ёзғучи шу бадбахт Ҳомид. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. айн. Ёзувчи 3.

Зумрад кутилмаганда шарақлаб кулди: — Сенинг ҳамкасбинг экан, Хол! Ёзғучи. — С. Сиёев, Отлиқ аёл