ёзғирмоқ

фл. 1. Хафа бўлиб гапирмоқ, гина қилмоқ; айбламоқ, айб қилмоқ.

Муҳсинани бекорга ёзғирган экан. М. М. — Дўст, Лолазор

Ахир, опам эшица, ёзғирмайдими? Унинг ҳурмати ёʻқми? — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

Ҳатто, қадрдон дўстим нега мендек ўйлай олмайди, дея уни ёзғириш ҳам ин-софдан эмас. — Т. Қаипбергенов, Қорақалпоқнома

2. эск. Гуноҳ қилмоқ.

Мен нима ёзғирдим сизга?