ёзғирмоқ
yozgʻirmoqёзғирмоқ
фл. 1. Хафа бўлиб гапирмоқ, гина қилмоқ; айбламоқ, айб қилмоқ.
Муҳсинани бекорга ёзғирган экан. М. М. — Дўст, Лолазор
Ахир, опам эшица, ёзғирмайдими? Унинг ҳурмати ёʻқми? — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда
Ҳатто, қадрдон дўстим нега мендек ўйлай олмайди, дея уни ёзғириш ҳам ин-софдан эмас. — Т. Қаипбергенов, Қорақалпоқнома
2. эск. Гуноҳ қилмоқ.
Мен нима ёзғирдим сизга?
ёзғирмоқ И
в 1. take offence (umbrage) (at), be offended (by), be (feel) hurt (by), resent
2. reproach (with), upbraid (with, for), blame (with)
3. complain (about, of), lament (for, over)
ёзғирмоқ ИИ
в commit offence (in), be guilty (of), offend (with), be at fault, sin
ЁЗҒИРМОҚ
1. jazgırıw, ayıplaw, jazıqlı etiw
2. gúná islew