yozgʻirmoq

fl. 1. Xafa boʻlib gapirmoq, gina qilmoq; ayblamoq, ayb qilmoq.

Muhsinani bekorga yozgʻirgan ekan. M. M. — Doʻst, Lolazor

Axir, opam eshitsa, yozgʻirmaydimi? Uning hurmati yoʻqmi? — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

Hatto, qadrdon doʻstim nega mendek oʻylay olmaydi, deya uni yozgʻirish ham in-sofdan emas. — T. Qaipbergenov, Qoraqalpoqnoma

2. esk. Gunoh qilmoq.

Men nima yozgʻirdim sizga?