ёзги

сфт. 1. Ёзга оид, ёзда бўладиган; ёздаги.

Ёзги ёмғир. Ёзги тун. Ёзги иссиқ. Ёзги меҳнат — қишки роҳат. — Мақол

Баҳор кезларида майсаларга ястаниб, дарахт тагларида бирга дарс тайёрлаганимиз, ёзги каникулда тоғларга саёҳат қилганимиз менинг эсимдан чиқмайди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ёз учун мўлжалланган, ёзга мос; ёз-лик.

Ёзги кинотеатр,

Қурбон ота елиб-югуриб, сал кунда қишки ва ёзги чойхонанинг кам-кўстини тўғрилаб олди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари