yovvoyilashmoq

fl. 1. Yovvoyi boʻla bormoq, yovvoyi boʻlib ketmoq.

Yovvoyilashgan it.

Togʻ mushuklari yovvoyilashib ketgan, odamga yaqin kelmasdi. — S. Ahmad, Jimjitlik

2. Odamlardan uzoqlashib, begonalashib bormoq.

Men ham yovvoyilashib, juda toʻng, qoʻpol boʻlib ketayotganimni ich-ichimdan his qilaman. — Yoshlik

3. Begona oʻtlar bilan qoplanmoq.

Ayollar va bolalar ixtiyorida qolgan ekinzorlar chuqur, yaxshi yigʻilmaganidan, yovvoyilashib, hamma yoqni shoʻra, gʻumay, suvoʻt, tikan bosib ketgan. — S. Nurov, Narvon

1. verwildern vi s

2. (odamlarga oid) menschenscheu werden