ётқизмоқ
yotqizmoqётқизмоқ
фл. 1. Ётмоқ 1 феълининг орттирма нисбати.
Беморни ётқизмоқ.
Қодир уйга кирди. Хотини боласини аллалаб ётқизмоқда эди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак
[Бектемир] Қорнидан яраланган жангчини шинелга ётқизиб, судраб кетаётган ҳамширага ёрдамлашди. — Ойбек, Қуёш қораймас
2. Тўшамоқ, солмоқ.
Совуқ тушса, қориш-ма қотиб қолиб, бетон ётқизиш қийин бўлади. — С. Сиёев, Ёруғлик