ётоқчиламоқ
yotoqchilamoqётоқчиламоқ
фл. 1. Оғир юк, узоқ ёʻл юришдан ҳориб, ҳадеб ётавермоқ, тез-тез ётмоқ.
От ётоқчилади.
2. кўчма Ишламасдан ўзини турли томонга урмоқ.
Шофёрмисан, ишинг — рул бураш, хўжайиннинг буюрганини қилиш. Қирчанғи отдек ўзингни у ёқ-бу ёққа ташлайсан, ётоқчилайсан. — М. Мансуров, Ёмби