ёсуман

от 1. Хушбўй, оқ, сариқ, мовий тўп гулли манзарали бута.

Саидий боғда ёсуман гуллари, хурмо ва апелсин дарахтлари ўстирди. — А. Қаҳҳор, Сароб

Кетар гул ҳидлари боғдан, видо айт Атиргулга, нилуфар, ёсуманга. — Т. Қаҳҳор, Оқ ўрик

2. кўчма Ҳийлагар, маккор аёл.

У [Адолат фолбин] ҳам макр билан содда кишиларнинг эҳсонини олишга муккасидан кетган ёсуман. — Газетадан

1. н jasmin(e), jessamin(e)

2. а jasmine, jasmin