ёстиқдош

от Бир ёстиққа бош қўйган, бирга турмуш қурган эр ёки хотин.

Маманиёз ёстиқдоши ўлиб кетиб, Бир ўғилча қолган экан бўйи етиб. — Ғ. Ғулом, Кўкан

Жаҳон приёмникнинг қулоғини бураб турганда, ёстиқдоши Бахшам ҳовлиқиб кириб келди. — С. Нуров, Дурдона

н 1. husband

2. woman

3. spouse

bir dastıqqa bas qoyğan, birge turmıs qurğan erli-zayıp.

Ehepartner (in) m, f