yorlaqamoq

fl. 1. Qoʻllab-qoʻltiqlamoq, madad bermoq.

Quyosh tangrisi bizni yorlaqasa, shahanshohi Eron askarlari, qurshovda qolgan jayronlarday, qochgani joy topolmay qolgʻaylar. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

Avaz ilgari yuzlab gʻazallar, muxammas-u qasidalar yozgan, baʼzi abyotini Tabibiydek zabardast shoir ham maqtagan, shohbayt deb ulugʻlagan, Feruz yorlaqab, inʼomlar bergan. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Afv etmoq, kechirmoq, gunohidan oʻtmoq.

Bir-ikki daqiqali fikrdan soʻng Ota-bekning: Siz mening bu xatimni oʻqib, gunohlarimni yorlaqab turgan kezlaringizda, albatta, men Margʻilon yoʻlida boʻlsam kerak jumlasini koʻzdan oʻtkazdi-da, Sodiqdan soʻradi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

v remit

1. jarılqaw, qollaw, bolısıw

2. keshiriw, ápiw etiw, gúnasınan ótiw

verzeihen vt, begnadigen