ёрлақамоқ
yorlaqamoqёрлақамоқ
фл. 1. Қўллаб-қўлтиқламоқ, мадад бермоқ.
Қуёш тангриси бизни ёрлақаса, шаҳаншоҳи Эрон аскарлари, қуршовда қолган жайронлардай, қочгани жой тополмай қолғайлар. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
Аваз илгари юзлаб ғазаллар, мухаммас-у қасидалар ёзган, баъзи абётини Табибийдек забардаст шоир ҳам мақтаган, шоҳбайт деб улуғлаган, Феруз ёрлақаб, инъомлар берган. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. Афв этмоқ, кечирмоқ, гуноҳидан ўтмоқ.
Бир-икки дақиқали фикрдан сўнг Ота-бекнинг: Сиз менинг бу хатимни ўқиб, гуноҳларимни ёрлақаб турган кезларингизда, албатта, мен Марғилон ёʻлида бўлсам керак жумласини кўздан ўтказди-да, Содиқдан сўради. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Худо ёрлақади — Хайрият, хайрият, Абдурасул! — деди Олахўжа, охири бошини кўтариб, — сенинг ҳам қадаминг биз томонга тушар кун бор экан. Нечук худо ёрлақади! — П. Турсун, Ўқитувчи
ёрлақамоқ
в remit
ЁРЛАҚАМОҚ
1. jarılqaw, qollaw, bolısıw
2. keshiriw, ápiw etiw, gúnasınan ótiw
ёрлақамоқ
verzeihen vt, begnadigen