ёритмоқ

фл. 1. Ёримоқ феълининг орттирма нисбати.

Баланд осилган қирқинчи чироқнинг ёруғи чоғроқ уйнинг бурчакларигача ёритган. — П. Турсун, Ўқитувчи

Биринчи бомба колхоз отхонасига тушиб, аланга бутун қишлоқни ёритди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. кўчма Ёзиб баён қилмоқ, тасвирламоқ, моҳиятини очиб бермоқ.

Қишлоқ ҳаётини ёритмоқ.

Ғулом Ёқубовнинг қаҳрамонлик тафсилоти шу кунгача етарли даражада ёри-тилгани ёʻқ. — Н. Сафаров, Оловли излар

Бобур хорижий эллар сафарига чиққанда, замин ва маъдан ҳақидаги маълумотларини, қисқа бўлса-да, ёритишга уринди. — Фан ва турмуш