ёриқ
yoriqёриқ
сфт. 1. Ёрилган, дарз кетган.
Ёриқ қовун.
2. от Дарз кетган, ёрилган жой; тирқиш, оралиқ.
Девор ёриғи.
Қозонга ёпилган тувоқнинг ёриқларидан буғ кўтарилади. — С. Анорбоев, Оқсой
Ернинг ёриқларидан вашиллаб газ чиқиб, ёниб ётибди. — П. Қодиров, Эрк