yoriq

sft. 1. Yorilgan, darz ketgan.

Yoriq qovun.

2. ot Darz ketgan, yorilgan joy; tirqish, oraliq.

Devor yorigʻi.

Qozonga yopilgan tuvoqning yoriqlaridan bugʻ koʻtariladi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Yerning yoriqlaridan vashillab gaz chiqib, yonib yotibdi. — P. Qodirov, Erk