ёримоқ
yorimoqёримоқ
фл. 1. Ёруғ, равшан бўлмоқ; чароғон бўлмоқ.
Шам нуридан хона ичи ёриди.
Ўрданинг чароғчиси дарбоза яқинидаги машъала ёғочига ўт бериб, бутун ўрда ичи ёриб кетди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Ёришмоқ (тонг ҳақида.
Субҳ азони айтилиб, секин-секин тонг ёриб борди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Ичига чироқ ёқса, ёри(ш)майди Дард-дунёси қоронғи, ўта хафа. — Шу чоғда ичимга чироқ ёқсалар ҳам, ёримайди-да! — деди ва кўзига жиқ ёш олди [Офтоб ойим]. — А. Қодирий, Ўтган кунларИқболхон, икки ҳафта бўлибдики, ичига чироқ ёқса, ёришмайди. Ў. — Усмонов, Сирли соҳил
- Кўзи ёриди 1. Таниди, билди, англади. Кўзимиз ёриди: кўрдик оламни, Шунчалар жамоли бор экан ернинг. — Ғ. Ғулом;Аёл тун бўйи азоб чекиб, тонготарга яқин кўзи ёриди — П. Турсун, ЎқитувчиАксига олиб, кампири кўзи ёриган келининикига кетган. — С. Аҳмад, Лаъли Бадахшон
ёримоқ
в 1. dawn
2. brighten, grow light(er)
ЁРИМОҚ
1. jarqıraw, nur shashıw
2. jaqtılanıw, tań saz beriw