ёқинқирамоқ
yoqinqiramoqёқинқирамоқ
фл. Бир оз ёқмоқ, бир оз хуш келмоқ (кўпинча бўлишсиз ҳолда).
Назокатхоннинг тез-тез тутилиб, гапидан адашиб кетиши ва шошиб-шошиб ўзини-ўзи тузатиб туриши Ойқизга ёқинқирамади, албатта. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Шарифжон [Манзурага] ёқинқирамай қолди. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг
ЁҚИНҚИРАМОҚ
jağınqıraw, unańqıraw, unağanday bolıw