yoqimli

sft. 1. Istarasi issiq, yoqimtoy, kishini oʻziga tortadigan, koʻzga yaqin.

Yoqimli bola. Yoqimli juvon.

Darhaqiqat, u yoqimli qiz boʻlibdi. U ancha kamtarga ham oʻxshaydi. — Mirmuhsin, Umid

U [Anzirat] oltmishlarga borib qolgan, nimjon, yuzi juda burishgan boʻlsa ham qizil, tovushi mayin va yoqimli bir kampir edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Kishiga yoqadigan; zavq, huzur bagʻishlaydigan.

Yoqimli kuy. Yoqimli kulgi. Yoqimli shabada.

Uzoqdan, radiodan mayin, yoqimli muzika oqar edi. — Oybek, Nur qidirib

Maqbara tomondan kishi koʻnglini eritadigan yoqimli bir ovoz eshitildi. — K. Yashin, Hamza