ёқимли

сфт. 1. Истараси иссиқ, ёқимтой, кишини ўзига тортадиган, кўзга яқин.

Ёқимли бола. Ёқимли жувон.

Дарҳақиқат, у ёқимли қиз бўлибди. У анча камтарга ҳам ўхшайди. — Мирмуҳсин, Умид

У [Анзират] олтмишларга бориб қолган, нимжон, юзи жуда буришган бўлса ҳам қизил, товуши майин ва ёқимли бир кампир эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Кишига ёқадиган; завқ, ҳузур бағишлайдиган.

Ёқимли куй. Ёқимли кулги. Ёқимли шабада.

Узоқдан, радиодан майин, ёқимли музика оқар эди. — Ойбек, Нур қидириб

Мақбара томондан киши кўнглини эритадиган ёқимли бир овоз эшитилди. — К. Яшин, Ҳамза