yoqalamoq

fl. 1. Yoʻl, sohil va shu kabilar yoqasi, chekkasi boʻylab yurmoq, bormoq.

U jinnilarcha oʻz-oʻzi bilan gaplashib, anhor yoqalab ancha vaqt tentiradi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Oʻrmon yoqalab toʻrt soat yurdik. — T. Rustamov, Mangu jasorat

2. kam qoʻll. Yoqasidan tutmoq, ushlamoq.

Durust, Yoʻlchi yomon bola. Ammo biz uni orqasida qopi bilan, qoʻlida tuguni bilan yoqalaganimiz yoʻq, pichogʻida hali qon koʻrmadik. — Oybek, Tanlangan asarlar