ёқаламоқ

фл. 1. Ёʻл, соҳил ва шу кабилар ёқаси, чеккаси бўйлаб юрмоқ, бормоқ.

У жинниларча ўз-ўзи билан гаплашиб, анҳор ёқалаб анча вақт тентиради. — Ойбек, Танланган асарлар

Ўрмон ёқалаб тўрт соат юрдик. — Т. Рустамов, Мангу жасорат

2. кам қўлл. Ёқасидан тутмоқ, ушламоқ.

Дуруст, Ёʻлчи ёмон бола. Аммо биз уни орқасида қопи билан, қўлида тугуни билан ёқалаганимиз ёʻқ, пичоғида ҳали қон кўрмадик. — Ойбек, Танланган асарлар

в 1. grip, grab

2. go along

1. jağalaw, jağalap júriw

2. jağasınan uslaw