ёппа

1. айн. Ёппасига.

Ваъда шу! Барча қиз ёппа сафарбар, Шараф-ла етмакка шу бахтли дамга! — Зулфия

Махдум икки болани меҳмонхонани супуриб, жой солишга буюрди ва бошқа болаларни ёппа озод қўйиб юборди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. шв. Ўнгариб, босиб.

Я на биров Бозоровнинг: Шийпонга икки отлиқни юбориб, Адо-латни отга ёппа қилиб, Аравонга олиб қоча-ман, никоҳ кечасидан кейин кўникиб кетади, деган гапини олиб келди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ё, Ражаб полвон қайтгунча, тўйнинг паловидан ёппа қилиб келайми? — Ш. Тош-матов, Эрк қуши