ёндор

от 1. айн. Ён 1.

Қудрат шкаф ёндорининг бир ерини шаҳодат бармоғи билан босган эди, шкаф девор ичига қараб очилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Эшик ёки дарвозанинг ён ёғочи.

Турдивой қўрғончанинг эшиги ёнига борди-да, ичкарига қулоқ солиб, ёндорга суянганча туриб қолди. Ҳ. Нуъмон ва А. — Шораҳмедов, Ота