ёндашмоқ

фл. 1. Ёнма-ён келмоқ; яқинлашмоқ.

Яхшига ёндаш, ёмондан қоч. — Мақол

Бўтабой орқадан юрди ва буларни олдинга ўтказиб, Самандаровга ёндашиб, ундан секин: — Тинчликми? — деб сўради. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Гулсум сандалнинг четига, Ойимхонга ёндашиброқ ўтирди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. кўчма Муайян бир ишга маълум бир нуқтайи назардан қарамоқ.

Масалага тўғри ёндашмоқ.

Абдулла Қаҳҳор адабиётимизнинг долзарб масалаларига беҳад талабчанлик билан ёндашар эдилар. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас