yonboshlamoq

fl. 1. Bir yonbosh bilan tirsakka tayanib yotmoq.

Yormat boshini koʻtardi, bir qoʻlini yerga tirab yonboshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Kumush Otabek yaqiniga surildi va tirsaklari bilan uning tizzasiga yonboshlab, erkalandi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Yon tarafga ogʻmoq; egilmoq, qiyshaymoq.

Devor yonboshladi.

Mashina joyidan siljishi hamon, gʻarbga xiyol yonboshlab turgan anorlar nosqovoqqa oʻxshash gullarini baland koʻtarib, goʻyo uning orqasidan yugurayotgandek tuyuldi. — I. Rahim, Chin muhabbat

3. poet. Bota boshlamoq (quyosh, oy haqida).

Oy gʻarbga tomon yonboshladi. — J. Sharipov, Saodat

Mutal rayondan chiqqanda, quyosh gʻarbga yonboshlagandi. — O. Yoqubov, Larza