ёнбошламоқ

фл. 1. Бир ёнбош билан тирсакка таяниб ётмоқ.

Ёрмат бошини кўтарди, бир қўлини ерга тираб ёнбошлади. — Ойбек, Танланган асарлар

Кумуш Отабек яқинига сурилди ва тирсаклари билан унинг тиззасига ёнбошлаб, эркаланди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Ён тарафга оғмоқ; эгилмоқ, қийшаймоқ.

Девор ёнбошлади.

Машина жойидан силжиши ҳамон, ғарбга хиёл ёнбошлаб турган анорлар носқовоққа ўхшаш гулларини баланд кўтариб, гўё унинг орқасидан югураётгандек туюлди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

3. поет. Бота бошламоқ (қуёш, ой ҳақида).

Ой ғарбга томон ёнбошлади. — Ж. Шарипов, Саодат

Мутал раёндан чиққанда, қуёш ғарбга ёнбошлаганди. — О. Ёқубов, Ларза