yomonlamoq
ёмонламоқyomonlamoq I
fl. Yomonga chiqarib gapirmoq, qoralamoq.
Ovqat vaqtida Hoji hech kimga soʻz navbati bermay, burungi zamonni yomonlab ketdi. — A. Qahhor, Yillar
yomonlamoq II
fl. Birdan paydo boʻladigan dard-kasallikdan qattiq bezovtalanmoq, yomon ahvolga tushmoq (ot, mol haqida).
Maxdum mehmonxonasidan yurib kelgan oyoq tovushini eshitib, yomonlagan otdek tipirchiladi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Ilohi, yomonlab oʻlgin, Tarlon ot, ustingdagi yoʻlbarsingni naylading. — Oysuluv