ёмонламоқ
yomonlamoqёмонламоқ И
фл. Ёмонга чиқариб гапирмоқ, қораламоқ.
Овқат вақтида Ҳожи ҳеч кимга сўз навбати бермай, бурунги замонни ёмонлаб кетди. — А. Қаҳҳор, Йиллар
ёмонламоқ ИИ
фл. Бирдан пайдо бўладиган дард-касалликдан қаттиқ безовталанмоқ, ёмон аҳволга тушмоқ (от, мол ҳақида).
Махдум меҳмонхонасидан юриб келган оёқ товушини эшитиб, ёмонлаган отдек типирчилади. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Илоҳи, ёмонлаб ўлгин, Тарлон от, устингдаги ёʻлбарсингни найладинг. — Ойсулув