ёлқинли

сфт. Нурли; алангали; оташин.

Унинг [Гулнорнинг] хаёлида ёлғиз Ёʻлчигина учади, фикран у билан сўзлашади, гўё йигит унинг сочларини силайди, эркалайди, ишқ, ёшлик нури тўла кўзлари билан унга термилади, гўё юрагидаги чин, ёлқинли муҳаббатни сўз билан ифода қилолмай, боқишлари билан баён қилади. — Ойбек, Танланган асарлар

— Яна виждондан, иффатдан даъво юритадилар! — ёлқинли кўзларида яна ғазаб тошиб деди Искандаро. — Ойбек, Нур қидириб

Барқ урар ёшлигим юрт баҳорида. Дилимда элимга ёлқинли бир ишқ. — Э. Охунова

а 1. blazing

2. ко'ч. flaming, fiery, ardent, burning, ablaze, fervent, lurid