yogʻiy

ot esk. Dushman, gʻanim.

Mirzam! Ikki tarafimizni yogʻiy bosgan [dedi Qosimbek]. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Izidan yogʻiylar yelardi otda, Jaranglab yetardi tuyoqlar sasi. — X. Davron, Bolalikning ovozi

dushpan, jaw