ёʻғирмоқ
yoʻgʻirmoqёʻғирмоқ
фл. шв. Аралаштирмоқ, қўшмоқ.
Ёлғонни ҳам боплаяпти: чин ақидаларга ёʻғириб гапираётгани учун сўзлари ишонарли чиқяпти. — Ш. Холмирзаев, К,ил кўприк
Қул-мурод бир оз сув ва сут қуйиб, устига халтадаги ундан тўрт-беш қўш ҳовуч солиб ёʻғира бошлади. — С. Айний, Қуллар
ёʻғирмоқ
- в мих, мих уп
ЁʻҒИРМОҚ
aralastırıw, qosıw