ёдгор

от 1. Бирор шахс ёки воқеа-ҳодисани эслатиб турувчи нарса, нишона, эсдалик.

Унсин онасидан ёдгор қолган ва ягона зийнати бўлган юпқагина эски кумуш билагузукни айлантириб гапирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Марҳума онасининг ёдгорлари бўлган бу уч болани бегоналар қўлида хор қилиб қўйишни Нодира истамаса ҳам, эрининг фақирлиги бунга моне эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Эсдалик учун бериладиган нарса; совға, ҳадя.

Мен нимани айлайин ёдгор — бошим қотди қисилди нафас. — Ё. Мирзо

3. Ёдгор (эркак ва хотин-қизлар исми).