йирмоқ
yirmoqйирмоқ
фл. Икки томонга кериб, орасини очмоқ, икки ёққа ажратмоқ.
Бола қушнинг тумшуғини йириб, оғзига дон солди.
Фашист бўғзига тобора чуқурроқ ботаётган Алижоннинг темир панжаларини йириб ташламоқчи бўлиб уринар эди. — С. Анорбоев, Дўстлар
Дўстим Сардор жуда чарчаган бўлса-да, бирмунча вақтгача кўзларини йириб очиб ётди. — М. Осим, Элчилар
ЙИРМОҚ
jırıw, eki tárepke kerip, arasın ashıw, eki tárepke ajıratıw