йиқитмоқ

фл. 1. Куч билан қулатмоқ, ағдармоқ; ағнатмоқ, бузмоқ.

Шамол дарахтларни йиқитди. Деворни йиқитмоқ.

Чакалакзордан катта-кичик дарахтларни йиқитиб, мажақлаб чиққан танк Аҳмаджон томон кела бошади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

2. Баландликдан пастликка тушириб юбормоқ; қулатмоқ.

Томдан йиқитиб юбормоқ.

3. Курашда ғолиб чиқмоқ, устун келмоқ; куч билан ерга ётқизмоқ.

— Йиқитган полвон йиқилганни кўтариб қўяди, — деди Ўрмонжон Қурбон отага кўз қисиб. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

4. кўчма Куч, зўр билан ҳокимиятдан маҳрум қилмоқ, четлаштирмоқ; ёʻқ қилмоқ.

Раҳматхоннинг овози йиғин тепасида янграб кетди: — Халқ подшони йиқитди. Лекин халқнинг аҳволи ўзгармади. — П. Турсун, Ўқитувчи

5. кўчма Имтиҳон, синовда ёмон баҳо қўймоқ; имтиҳондан ўтказмай қўймоқ.

Икки марта дарсга қатнаша олмагани учун франсуз тили ўқитувчиси уни имтиҳонда йиқитмоқчи бўлди.