yilqichi

ot 1. 1 Yilqichilik bilan shugʻullanuvchi, yilqi yetishtiruvchi.

goʻshtdan bir-ikki chimdib, oʻz navbatida, bosh yilqichi Sulaymon oqsoqolga yaqinroq surib qoʻydi. — K. Yashin, Hamza

2. Yilqibon, yilqiboqar.

Boyboʻrining Qultoy degan yilqichi quli bor edi. — Alpomish

ot Baliqchilarga mansub, hasharotlar bilan ovqatlanadigan, sahroda yashovchi tungi qush.

Ahyon-ahyonda yilqichi qushning gʻaq-qulagan tovushi eshitiladi. — F. Musajonov, Himmat

Oʻzbekistonning janubiga yilqichilar martning oʻrtalarida uchib keladi. — Oʻzbekiston hayvonlari

n horse-breeder

jılqıshı

Pferdehirt m