йилқичи

от 1. 1 Йилқичилик билан шуғулланувчи, йилқи етиштирувчи.

гўштдан бир-икки чимдиб, ўз навбатида, бош йилқичи Сулаймон оқсоқолга яқинроқ суриб қўйди. — К. Яшин, Ҳамза

2. Йилқибон, йилқибоқар.

Бойбўрининг Қултой деган йилқичи қули бор эди. — Алпомиш

от Балиқчиларга мансуб, ҳашаротлар билан овқатланадиган, саҳрода яшовчи тунги қуш.

Аҳён-аҳёнда йилқичи қушнинг ғақ-қулаган товуши эшитилади. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Ўзбекистоннинг жанубига йилқичилар мартнинг ўрталарида учиб келади. — Ўзбекистон ҳайвонлари

н horse-breeder

jılqıshı

Pferdehirt m