йиғичи
yigʻichiйиғичи
от 1. айн. Йиғлоқ, йиғлоқи.
Ўзинг ҳам ўлгудай йиғичи бўпсан. — А. Мухтор, Тонг билан учрашув
2. этн. Азада айтиб йиғловчи аёл.
- Бош йиғичи Азада йиғи бошловчи, бошқаларни эргаштирувчи аёл, гўянда. Турсуной ва Шарофатхон қайнонанинг ўлимига ичдан ғоят севинган бўлсалар ҳам, овозларига чўзиқ, қалбаки мотам оҳанги бериб, бош йиғичига жўр бўлишар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
йиғичи
н weeper, mourner