етак

от 1. Етаклаб, эргаштириб бориш; етов.

Етакда туяси, келар эди чол — Миртемир

Биттадан отни етакка олиб, икки отлиқ орқасига қайтди. — Й. Шамшаров, Довруқ

2. кўчма Ёʻл, ёʻл-ёʻриқ.

Берган оқ сутимга рози бўлмайман, Энанг бўлиб, етагингга юрмайман. — Рустамхон

Одамнинг душмани жинлар бўлади Етагига юрган жинни бўлади. — Муродхон

1. jetek, qosaǵına alınǵan

2. авıс. jol, jol-joba, jón-josaq