еб-ичмоқ

фл. 1. Ейиладиган, ичиладиган нарсалардан истеъмол қилмоқ.

Ҳамма еб-ичиш билан овора бўлиб, ҳеч кимдан овоз чиқмай қолган пайтда — П. Турсун, Ўқитувчи

Қани, тақсир, дастурхонга марҳамат қилиб, еб-ичиб, гаплашиб ўтиринглар — К. Яшин, Ҳамза

Бир одамга ҳам рўзғор, қозон-товоқ керак, бутлаб олсанг бўлар экан. Ҳозир еб-ичадиган пайтинг. — С. Нуров, Нарвон

2. кўчма Қаттиқ дакки (жазо) бермоқ, юлиб-таламоқ.

Биз икков, агар қўйиб берсанглар, гўё бир-биримизни еб-ичмакчи эдик. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ўқишга берилиб кетиб, вақтнинг қандай ўтиб кетганини ҳам билмай қолибман. Уйдагилар ҳали мени еб-ичишади. — Ф. Насриддинов, Кўнгил

jep-ishiw, iship jew