yaxshilamoq

fl. 1. Biror narsaning sifatini, holatini yuqori darajaga koʻtarmoq, ilgarigidan yaxshiroq holga keltirmoq; tuzatmoq.

Yozuvni yaxshilamoq. Ishlarni yaxshilamoq. Mehnat intizomini yaxshilamoq. Ekin navlarini yaxshilamoq.

Oʻgʻli uylangandan keyin roʻzgʻorni yaxshilab, ovqatlarni moʻl-koʻl qilibdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Yaxshi sifatlar bilan baholamoq, gapirmoq.

U sizni doim yaxshilab yuradi. Birovni orqasidan yomonlash oʻrniga yaxshilagan maʼqul.