яхшиламоқ

фл. 1. Бирор нарсанинг сифатини, ҳолатини юқори даражага кўтармоқ, илгаригидан яхшироқ ҳолга келтирмоқ; тузатмоқ.

Ёзувни яхшиламоқ. Ишларни яхшиламоқ. Меҳнат интизомини яхшиламоқ. Экин навларини яхшиламоқ.

Ўғли уйлангандан кейин рўзғорни яхшилаб, овқатларни мўл-кўл қилибди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Яхши сифатлар билан баҳоламоқ, гапирмоқ.

У сизни доим яхшилаб юради. Бировни орқасидан ёмонлаш ўрнига яхшилаган маъқул.