ярқироқ

сфт. 1. Нур сочиб, порлаб, чақнаб турадиган; ярқ-ярқ қиладиган.

Ярқироқ юлдузлар.

Тип-тиниқ зангори осмон, ер юзи оппоқ, ҳаддан ташқари ярқироқ қуёш. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. айн. Ялтироқ.

Ярқироқ шиша. Ярқироқ идиш.

Ўзлари тўйма-тўй юришни, ярқироқ чопонлар кийишни яхши кўрадилар. — Ойбек, Танланган асарлар

Чиннидай ярқироқ, ҳаётдай тоза — Ю. Ҳамдам