yarqiroq

sft. 1. Nur sochib, porlab, chaqnab turadigan; yarq-yarq qiladigan.

Yarqiroq yulduzlar.

Tip-tiniq zangori osmon, yer yuzi oppoq, haddan tashqari yarqiroq quyosh. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. ayn. Yaltiroq.

Yarqiroq shisha. Yarqiroq idish.

Oʻzlari toʻyma-toʻy yurishni, yarqiroq choponlar kiyishni yaxshi koʻradilar. — Oybek, Tanlangan asarlar

Chinniday yarqiroq, hayotday toza — Yu. Hamdam