yarim

sft. 1. Biror narsaning ikki teng qismidan bittasi, ikkidan bir boʻlagi, ikkidan biri.

Yilning yarmi. Nonning yarmi. Qishning yarmi tugadi. Ishning yarmi bitdi.

Yoni-veri bilan qoʻshilib, bir tanobdan moʻl yer qoʻlga kiradi. Keyin yaxshilab chopasan. Yarmiga sabzi, yarmiga kartoshka ekasan. — Oybek, Tanlangan asarlar

Oy ham qora narda ichidan yarim yuzini ochib, yer yuziga moʻralab qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Butunning ikkidan biriga teng miqdor; 0,5.

Yarim yil. Yarim litr yogʻ. Yarim metr las. Yarim kilogramm shokolad. Yarim soat suhbat.

3. Bir narsaning oʻrtasi, oʻrta beli.

Yoʻlning yarmiga yetganda, mashina buzilib qoldi. U yarim kechada yetib keldi. Bu togʻning yarmiga arang chiqdik.

Xolisaning norozi ovozi eshitildi: — Yarim kecha boʻldi-ku! S. — Nurov, Narvon

Vaqt yarim tundan oshgan edi. A. — Muxtor, Opa-singillar

4. Toʻliq emas, notoʻliq; chala.

Yarim shaffof. Yarim qorongʻilik. Yarim jiddiy. Yarim hazil.

Uning ogʻzi yarim ochiq, sariq moʻylovi yupqa labining ikki chekkasidan osilib turardi. — N. Aminov, Suvarak

Aravaga, undan boshqa, yarim yalangʻoch, sochlari hurpaygan bir yigit ham oʻtirdi. — Oybek, Nur qidirib

5. Ikki xil narsa, modda, hodisa va shu kabilardan tashkil topgan, aralash.

Yarim jun mato. Yarim ipak shohi.