яраша
yarashaяраша
сфт. 1. (жўналиш келишиги билан) Мос келадиган, мувофиқ, лойиқ.
Кучига яраша. Сўзига яраша. Эшагига яраша тушови. — Мақол
Аҳли растага ва бойваччаларга яраша дурустгина кийинади. — Ойбек, Танланган асарлар
Тўйда ўзингиз бош бўласиз, худо хоҳласа Аввал ўзига яраша бир қиз топил-син. — П. Турсун, Ўқитувчи
— Бизда илғорлар ишига яраша ҳурматдалигини яхши биласан, — деди Ёʻлдош Саидга. — А. Мухтор, Чинор
2. Қиёс, нисбатлаш билан инкор мазмунини ифодалаш учун хизмат қилади.
Беш фарзандим бор. Дарслиги етишмаганига яраша дафтари бўлсайди. — Газетадан
- Ўзига яраша Фақат ўзига тегишли бўлган; ўзига хос. Зиёбекнинг ҳам ўзига яраша дарди, севгиси, орзуси бор эди. — Н. Фозилов, ДийдорБундай тунда яёв кетишнинг ҳам ўзига яраша гашти бўлади. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат