yaproq

ot 1. Oʻsimliklarning havodan oziqlanish va gaz almashinish uchun xizmat qiluvchi, odatda yupqa varaqcha shaklidagi asosiy vegetativ aʼzolaridan biri; barg.

Yashil yaproqlar. Kuzgi yaproq. Gullar yaproq chiqardi. Daraxt — yaprogʻi bilan koʻrkam, odam — mehnati bilan. — Maqol

Hademay karnaygullar iplarga chirmashib, katta-katta yaproqlar otdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Kuzdan darak beruvchi sargʻaygan yaproqlar yoʻl ustida, ariq boʻyida yotardi. — J. Sharipov, Saodat

2. Bir boʻlak yupqa narsa haqida.

Bir yaproq qazi.

Holvafurush tokchadagi qalin bir kitobni ochib, uning orasidan bir necha yaproq yap-yangi, shaldiroq qogʻoz olib uzatdi. — Oybek, Navoiy