yanglishmoq

fl. 1. Haqiqatga yoki biror qonun-qoidaga xilof ish tutmoq; xato qilmoq, adashmoq.

Hisobda yanglishmoq. Bu hovliga yanglishib kirib qolibman.

— Jiyanim soʻzlaridan yanglishib ketsalar, nima boʻladir? — Nega yanglishsinlar, ular bilganlaridan ortiqni, albatta, soʻzlamaslar. A. — Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Ish-faoliyatda, hayotda notoʻgʻri yoʻl tutmoq.

Men bola-chaqali odam, yanglishib, yoʻldan ozib, sizga uylangan ekanman, nikohimdan chiqdingiz, meni kutmang. — Oybek, Tanlangan asarlar

Yakka qolgan Saodat qadrining poymol etilganidan, yanglishganidan toʻyib-toʻyib yigʻladi. — Yoshlik