янглишмоқ

фл. 1. Ҳақиқатга ёки бирор қонун-қоидага хилоф иш тутмоқ; хато қилмоқ, адашмоқ.

Ҳисобда янглишмоқ. Бу ҳовлига янглишиб кириб қолибман.

— Жияним сўзларидан янглишиб кецалар, нима бўладир? — Нега янглишсинлар, улар билганларидан ортиқни, албатта, сўзламаслар. А. — Қодирий, Ўтган кунлар

2. Иш-фаолиятда, ҳаётда нотўғри ёʻл тутмоқ.

Мен бола-чақали одам, янглишиб, ёʻлдан озиб, сизга уйланган эканман, никоҳимдан чиқдингиз, мени кутманг. — Ойбек, Танланган асарлар

Якка қолган Саодат қадрининг поймол этилганидан, янглишганидан тўйиб-тўйиб йиғлади. — Ёшлик